சனிக்கிழமை.
ஊருக்கு போகலாமே என்று நினைத்து மூட்டை முடிச்சிகளை கட்டி கிளம்ப ஆயத்தாமானேன். என்னுடய கொழுப்பு தான், ஒழுங்காக பேருந்தில் போய் இருக்கலாம். கேவலம் 20 ரூபாய் மிச்சபடுத்த ஆசைப்பட்டு ட்ரெயினில் போய் வம்பில் மாட்டிக்கொண்டேன்!
தாம்பரத்தில் டிக்கெட்டை வாங்கிவிட்டு, பிளாட்பாரத்தில் நடந்தேன். திடீரென்று ஒரு கம்பார்ட்மெண்டில் ஹோம்லி பிகர் ஒன்று உட்கார்ந்து இருந்தது. சரி, நமக்கு இன்னிக்கி போர் அடிக்காது, நல்லா சைட் அடிக்கலாம் என்று நினைத்து அதே கம்பார்ட்மெண்டில் ஏறினேன்!
அப்போதுதான் அந்த பையன் என் கண்முன் தோன்றினான்!
"slim fit jean" அணிந்திருந்தான், பச்சை நிற டீ ஷர்ட், ரீபோக் ஷூ, கழுத்தில் ஐ பாட் ஹெட் செட், டீ ஷர்டின் கழுத்து விளிம்பில் ஒரு கண்ணாடியை தொங்க விட்டபடி மிகவும் "கெத்து- ஆக " இருந்தான். பார்ப்பதற்கு ஒரு typical இன்ஜினியரிங் மாணவன் போல் தோற்றமளித்தான்.
"ஆஹா, இவன் நமக்கு போட்டியாக இருப்பானோ!"
நான் நினைத்தது சரியாக தான் இருந்தது! சரி, இதற்கும் மேல் இங்கு இருந்தாள் நான் டம்மி பீஸ் ஆகிவிடுவேன் என்று நினைத்துகொண்டு இருந்தேன்! அந்த இடத்தை விட்டு போகவும் மனமில்லாமல், அவன் போடும் சீனை காணவும் மனமில்லாமல் மதில் மேல் பூனையாக நின்று கொண்டு இருந்தேன்! அவன் அந்த பிகரிடம் சென்று,
"எக்ஸ்கியூஸ் மீ, ஹாய் ஐ அம் கௌதம், மே ஐ நோ யுவர் நேம் ப்ளீஸ்?"
அவள் அதற்கு ஏதோ சொன்னாள்! காதில் விழவில்லை, ஆனால் பல்பு வாங்கி இருந்தான்! ஈ என்று இளித்துக்கொண்டு அங்கிருந்து நகர்ந்து விட்டான்!
"பரம திருப்தியாக இருந்தது "
"இங்கிருந்து போக வேண்டாம் என்று முடிவு எடுத்து, அங்கேயே உட்கார்ந்தேன்"
"பல்பு" வாங்கிய கௌதம், நேராக என்னை நோக்கி வந்தான்
எனக்கு பக்கத்தில் வந்து உட்கார்ந்தான்!
"ஹாய் ஐ அம் கௌதம்"
ஹாய், நான் ரவிசங்கர்.
"இந்த slim fit jean போட்டாலே ஒரே கடுப்பு, ரொம்ப uncomfortableஆ இருக்கும், இருந்தாலும் என்னோட ஆளு இத தான் போடணும்னு சொல்லிட்டா... அதான் இத போட்டுட்டு இருக்கேன்!"
"சரியான லூசு**** இருப்பானோ?"
(****- இந்த இடத்தில் உங்களுக்கு சரின்னு படற வார்த்தைய போட்டுக்கோங்க)
நான், ஒன்னும் பேசவே இல்லை. கொஞ்சம் அறுவை பார்டி போல. பரவால்ல இது கூடவே மொக்க போட்டுட்டு போகலாம்னு நெனச்சேன்!
என் வாழ்க்கைலே நான் எடுத்த மிகப்பெரிய தப்பான முடிவுகளில் இதுவும் ஒன்று.
"அப்புறம், எந்த காலேஜ்?" என்று கேட்டேன்!
அவனும் சென்னையில் ஒரு கல்லூரியின் பெயரை சொன்னான்!
(பொதுநலம் கருதி, கல்லூரியின் பெயரை வெளியிடவில்லை!)
நானும் என்னுடைய கல்லூரியின் பெயரை சொல்லி, "அப்புறம், லைப் எல்லாம் எப்படி போகுது?" என்று கேட்டேன்! அவ்வுளவுதான், சனியன் சட்டை பையில் உட்கார்ந்தது!
(நிற்க, இதற்கும் மேல் படிக்க வேண்டாம்! அப்படி படித்தே தீருவேன் என்று நீங்கள் நினைத்தால், அதற்கு நான் பொறுப்பல்ல!)
எங்க ரவி, லவ் பண்ணினாலும் பண்ணினேன், ரொம்ப அவஸ்தையா இருக்கு! ஏன் சொல்றேன்னா "என்னோட ஆளுக்கு புடிக்கற மாதிரி தான் டிரஸ் போடனும், எனக்கு புடிக்கற டிரஸ் எதுவும் போடக்கூடாது!" அப்புறம் தினமும் நாலு அஞ்சி தடவ கால் பண்ணி பேசனும், ரொம்ப கேர் எடுத்துக்கணும். இதெல்லாம் பாக்கும்போது ஏண்டா லவ் பண்ணினோம்னு தோணுது!
இதுல, பாருங்க ரவி, போன தடவ அவள பாக்கும்போது என்னோட பிரெண்ட் ஒருத்தி எனக்கு மெசேஜ் அனுப்பிட்டு இருந்தா, அத பாத்ததும் அவளுக்கு கோவம் வந்துடிச்சி. ம்ம்ம், மொபைல்னு சொன்ன உடனே தான் இன்னொன்னு ஞாபகத்துக்கு வருது, என்னோட மொபைல்-ல சாப்ட்வேர் பிரச்சனனு நெனைக்கறேன், இங்க பாருங்களேன்.
இது HTC மொபைல், ஸ்மார்ட் போன் வெல ரொம்ப அதிகம்! இதுக்கு முன்னாடி வேற ஒரு போன் வச்சி இருந்தேன், அது blackberry ! உங்களுக்கு blackberry தெரியும்ல ரவி? ஊர்ல டூ வீலர் ஆக்சிடெண்ட்ல அந்த மொபைல் உடஞ்சி போச்சு! என்ன ஆச்சுனா, என்னோட பல்சர் 220ல வேகமா போயிட்டு இருந்தேன், அந்த நேரம் பாத்து நான் பாஸ்ட் ட்ராக் ரைடிங் க்ளாஸ் கூட போடல, கீழ ஸ்லிப் ஆகி, விழுந்து வண்டி எல்லாம் நொறுங்கி, கிட்டத்தட்ட 50ஆயிரம் ரூபா லாஸ்!
"ஒய் பிளட், சேம் பிளட்"
இன்னும் நிறைய சொல்லிக்கொண்டே போனான் அந்த புண்ணியவான்!
யான் பெற்ற துன்பம், பெருக இவ்வையகம்! என நினைத்தால், அவன் கூறிய அனைத்தையும் சொல்லலாம். இதற்கும் மேல் உங்களை துன்பப்படுத்த மனமில்லாமல் இத்துடன் முடித்துக்கொள்கிறேன்! அவன் கூறிய அனைத்தையும் சொல்லலாம்னு தான் இருந்தேன். இருந்தாலும் அந்த அறுவைய மறுபடியும் கஷ்டப்பட்டு type பண்ணனுமான்னு நெனச்சி என்னோட முயற்சிய கைவிடறேன்!
போகறதுக்கு முன்னாடி என்னோட செல்போன் நம்பர வாங்கி, மொக்கையான forward message அனுப்பி இப்ப வரைக்கும் இம்சிக்கிறான் என்பது கூடுதல் கொசுறு செய்தி!
எனவே, மைத்துனர்களே தயவு செய்து நொந்து நூடுல்ஸ் ஆகி சொல்கிறேன், (என்னத்த சொல்றது, ஒன்னும் மெசேஜ் எல்லாம் சொல்லப்போறது இல்லீங்க. எல்லாம் அவனவன் நேரம்!) ஆனா ஒன்னு மட்டும் confirmங்க, அந்த லூசு**** வேற யாரும் இல்ல, நாந்தான்!
